Świadectwa platońskie

Nie możemy w tym miejscu szczegółowo rozważać pojedyńczych rysów, z których się składa indywidualność platońskiego Sokratesa. Zresztą z osobna są dosyć znane, jako to: wytrwałość w niebezpieczeństwie i w użyciu, ciągła wesołość i przytomność, bezustanne obcowanie z młodzieżą, grap3’tań i odpowiedzi, ironiczne przyjmowanie cudzego mniemania, przykłady, brane z życia codziennego rzemieślników i bydła jucznego, słowem: „siła sokratyczna“, niezmordowana wytrwałość jego temperamentu i gorliwości badacza — prawie również dobrze nam są znane, jak młodzieży ateńskiej jego wieku. Lecz nie to uważa Platon za główny, właściwie wartościowy rys jego istoty.

W „Biesiadzie“, w której Alcybiadesowi kładzie w usta równie krótką, jak głęboką pochwałę Sokratesa, znajdujemy godne uwagi porównanie. Z Sokratesem, czytamy tam, nie może się równać żaden inny człowiek przeszłości ni teraźniejszości. Jeśli jednak z czymś chcemy go porównać, to nadają się do tego porównania tylko owe postacie Sylenów, które na zewnątrz wyglądają grube i śmieszne, a we wnętrzu kryją czyste podobizny bogów.

Oczywista, że w tym wyrażeniu nie mieszczą się wszystkie owe rysy, widoczne dla wszystkich, nawet dla włóczęgi ateńskiego, nie tylko dla każdego z uczniów Sokratesa. Do tego sanctissimum istoty Sokratesa i my nie moglibyśmy zajrzeć, gdyby nam go nie był odsłonił Platon w swym drobnym arcydziele „Obrona Sokratesa“.

1 thought on “Świadectwa platońskie”

  1. To Cię zainteresuje:

    fotograf kulinarny warszawa
    fotografia dziecięca warszawa
    frezowanie komina
    futra wrocław
    gabloty sklepowe
    galwanizacja
    geodezja będzin
    gilotyny biurowe
    ginekolog wilanów
    grzejniki vasco

Comments are closed.