Badania poświęcone Sokratesowi cz. 2

Bo pomiędzy pozytywną treścią jego tez (zasad) filozoficznych a jego epokowym znaczeniem dla całego życia umysłowego starożytności zachodzi ogromna nieproporcjonalność. Ze wszyscy ludzie dążą do szczęścia, że szczęście można osiągnąć tylko przez cnotę, że cnota polega na wiedzy, że więc w gruncie rzeczy jest jednolita i że można się jej nauczyć, że nikt dobrowolnie nie wybiera zła, że wszelkie uchybienia mają swą podstawę w braku poznania – te zasady oczywiście nie mogły całej myśli naukowej następnych stuleci nadać tak trwałego, daleko sięgającego popędu. Bo wszak zasady te okazują się po części prawdami, rozumiejącymi się same przez się, głęboko ugruntowanymi w naturze umysłowości greckiej, a po części śmiałymi i przesadnymi paradoksami; po nich więc można się było tylko spodziewać, że pierwsze, jako ogólniki, w milczeniu będą przyjęte, a ostatnie, bez szczególnego wpływu, jako curiosa, będą zapisane i przekazane historii filozofii. Już więc dla tego samego nie można w tych pozytywnych naukach odnaleźć właściwego znaczenia Sokratesa. Chyba że kryją w sobie głębszy sens, a ten sens, a wraz z nim i tajemnica owocnej działalności filozofa, odsłoni się nam dopiero przez zbadanie zasadniczego rysu osobistości Sokratesa, oraz przez poznanie, jak z tego rysu musiały wynikać owe zasady, i co one w tym nowym oświetleniu właściwie znaczą.

1 thought on “Badania poświęcone Sokratesowi cz. 2”

  1. To Cię zainteresuje:

    komornik Tarnowskie Góry
    konstrukcje wielkogabarytowe
    kontenery na śmieci wrocław
    Kora kamienna
    kółka do łyżworolek
    kraków projektowanie wnętrz
    krem z komórkami macierzystymi
    kroke
    krzesła biurowe katowice
    kursy hds

Comments are closed.